เด็กป๋า ► 21

เด็กป๋า ►21

          “ต้องโทษที่ตัวมึงแจ็คสัน”

          “...”

          “มึงชอบทำผิดกฎกู”

          ร่างสูงโน้มตัวลงมา ปลายจมูกโด่งคลอเคลียบริเวณซอกคอของเขา ลมหายใจร้อนเป่ารดต้นคอชวนให้รู้สึกวาบหวาม ก้อนน้ำลายอึกใหญ่กลืนลงคออย่างทรมาน เสียงหัวใจที่เต้นดังจนจะหลุดออกมา อุณหภูมิกายสูงขึ้นเนื้อกายทุกสัดส่วนร้อนผะผ่าวคล้ายคนเป็นไข้ แจ็คสันอยากจะถีบคนด้านบนออกไปจากตัว ติดตรงที่ขาทั้งสองข้างมาร์คนั้นอยู่ระหว่างกลาง

        “ไอ้เหี้ย กูพูดจริง มันยังบวมอยู่”

          “แล้วกูไม่พูดจริง?”

          นิ้วเรียวยาวสอดเข้าไปในกลุ่มผมนุ่มออกแรงดึงเบาๆเล็กน้อย ใบหน้าเรียวเชิดขึ้นเผยให้เห็นสันกรามสวยได้รูป ลำคอขาวยั่วยวนสายตาชวนให้ประทับริมฝีปากลงชิมความอ่อนนุ่ม

          “กูจะกินมึงทั้งตัวเลย แจ็คสัน”

         มือหนาขย้ำลงบนหน้าอกนุ่มแต่ยังคงมีความแน่นของมวลกล้ามเนื้อ แจ็คสันเผลอขยำมือลงกำผ้าปูเตียงระบายความวูบวาบ ลำคอมาร์คแห้งผากไปหมดเหมือนคนกระหายน้ำอย่างรุนแรง แต่สำหรับเขาแล้วน้ำกระหายมากที่สุด ก็คงจะเป็นน้ำจากริมฝีปากคู่สวยนั่น ริมฝีปากร้อนย้ายมาคลอเคลียบริเวณกลีบปากนุ่ม ขบเม้มและดูดดึงอย่างเอาแต่ใจ ลิ้นหนาค่อยๆไล้เลียไปตามซี่ฟันเรียงตัวอย่างเป็นระเบียบ ลมหายใจแจ็คสันสะดุดขาดห่วงเป็นพักๆ เขารู้ว่ามาร์คกำลังดึงเกมส์ให้มันยืดยาวมากขึ้น

          มันตั้งใจจะยั่วยวนให้เขาคลั่งตายให้ได้

          ชั่วขณะที่แจ็คสันกำลังก่นด่ามาร์คนั้น ร่างสูงกลับแทรกลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงอันอ่อนนุ่มอย่างรุนแรง เปลวเพลิงเริ่มถูกจุดขึ้นมาโดยอีกฝ่ายและถูกโหมกระหน่ำด้วยแรงอารมณ์ แจ็คสันหน้ามืดตามัว เขารู้สึกตนเองกำลึงมึนงงกับรสจูบที่รุนแรง ลมหายใจทุกห่วงถูกช่วงชิงไปจากเขาทุกวินาที มาร์คคล้ายหมาป่าผู้กระหายสูบเลือดเนื้อและวิญญาณของเขาไปอย่างไร้ความปราณี

          “อืม”

          เสียงหยาบโลนดังก้องไปทุกโสตประสาทผสมปนเปไปกับเสียงอืออึงในลำคอบ่งบอกถึงความพอใจ มือหนาเริ่มลูบไล้ลงน้ำหนักมือมากขึ้น นิ้วเรียวบดขยี้ลงไปที่ยอดอกสีสวย ความเจ็บแสบแล่นผ่านจากปลายยอดส่งกระแสให้แจ็คสันร้องซี๊ดออกมาด้วยความแสบคล้ายกับหัวนมเขาแตกยังไงอย่างนั้น

          บัดซบเถอะ

          แทนที่เขาจะรู้สึกรังเกียจและไม่มีอารมณ์ร่วมไปด้วยนั้น สิ่งที่กำลังตื่นตัวขยายขนาดอย่างแข็งขันนั้นทำให้แจ็คสันแทบไม่อยากจะเชื่อ เขากลับมีอารมณ์ขึ้นมาซะงั้น แถมดูท่าแล้วคงจะสงบลงอย่างยากลำบาก

          “อา”

          ริมฝีปากร้อนถอนจูบออกไป เส้นใยใสยืดตามระยะห่างระหว่างทั้งสองก่อนจะขาดสะบั้นลง ร่างสูงแลดูเหมือนจะพึงพอใจกลับผลลัพธ์ตรงหน้าที่สามารถทำให้คนใต้ร่างนอนหอบหายใจอย่างหนักหน่วง มาร์คไม่ทิ้งจังหวะให้ขาดช่วงเขาทำตามความปราถนาตนเองต่อไป ความรู้สึกเปียกชื้นบริเวณยอดอกทำเอาแจ็คสันมือไม้อยู่ไม่นิ่ง มาร์คดูดดุนยอดอกหื่นกระหาย ยามที่ฟันคมขูดนั้นแจ็คสันแทบจะดิ้นตาย มันทั้งเจ็บและเสียวซ่านไปพร้อมกัน

         “เชี่ยมาร์ค มันเจ็บ!”

          “หึ เจ็บหรือเสียว เอาดีๆ”

          “สัส ทั้งสองนั่นแหละ!”

          “แล้วชอบไหม?”

          “ไม่”

          “แน่ใจ?”

          มาร์คถามหยั่งเชิงอีกฝ่าย สายตาแจ็คสันนั่นดูลอกแลก จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวราวกับว่าอีกฝ่ายกำลังสับสนกับตัวเอง จะบอกว่าเขาไม่ชอบนั่นก็เป็นไปไม่ได้ จะบอกว่าชอบมันก็ดูขัดกับคำพูดตัวเอง มาร์ครู้สึกสนุกที่ทำให้คนอย่างแจ็คสันสับสนกับเรื่องเพียงแค่นี้ได้อย่างง่ายดาย

          “ตกลง ไม่ชอบใช่ไหม กูจะได้ไม่ทำ”

          “เออ”

          “เออ คือ”

          “เออ ก็ชอบไงวะ แม่ง”

          มาร์คยิ้มกระหยิ่มอย่างมีความสุข เขาอยากจะตอบแทนอีกฝ่ายให้พึงพอใจในสิ่งที่เขามอบให้ ซี่ฟันขาวงับยอดอกชมพูดึงขึ้นมาเกือบสุดเท่าที่มันจะยืดได้ก่อนจะปล่อยให้เป็นอิสระ

          “อ๊า”

           ร่างสูงยัดตัวขึ้น ยกขาทั้งสองข้างของแจ็คสันพาดบนไหล่ตนเอง สายตาคมทอดมองช่องทางบวมแดงอย่างเห็นได้ชัด ดั่งที่อีกฝ่ายพูดเอาไว้อย่างชัดเจน เขาคิดว่าถ้าหากล่วงล้ำเข้าไปในตอนนี้ช่องทางนี้จะต้องฉีกอย่างแน่นอน ซึ่งมันคงจะหมดอารมณ์ถ้าคนใต้ร่างเขาเจ็บปวดทรมานจากการกระทำของเขา มาร์คจึงตั้งใจจะปลุกล้ำอารมณ์แจ็คสันให้พุ่งทยานขึ้นสูงกว่านี้ ให้อีกฝ่ายสุขสมไปกับความเจ็บปวดนี้

           ฟันคมกัดลงไปบนก้อนเนื้อนุ่ม มันไม่ได้เจ็บปวดมากแต่มันช่างสร้างความรู้สึกที่แปลกใหม่ให้แก่เขาเป็นอย่างมาก ใบหน้าเต็มไปด้วยเหงื่อเชิดขึ้น เสียงครวญครางดังมากจากริมฝีปากคู่สวยนั่นยิ่งเป็นเชื้อเพลิงอย่างดีทำให้ไฟความปราถนาลุกโชนมากกว่าเดิม มาร์คมัวเมาไปกับการขบเม้มไปตามขาหนีบทั้งสองข้างเพื่อสลักสัญลักษณ์เอาไว้

         หลังจากที่หนำใจแล้ว ลิ้นร้อนค่อยๆเลียรอบผิวเป็นวงกลมก่อนจะค่อยๆเลียเข้ามาด้านในเรื่อยๆจนลิ้นร้อนนั่นสัมผัสกับเนื้อช่องทางนั่น กล้ามเนื้อหดเกร็งเขาหากันทันทีตามสัญชาตญาณตนเอง แจ็คสันได้สติขึ้นมาพยายามที่จะดันใบหน้าหล่อออกห่างจากสิ่งนั้น มาร์คยังคงดื้อรั้นที่จะทำตามความต้องการตนเอง นิ้วเรียวเอื้อมไปดึงยอดอกและบิดขยี้ไปมา มือที่กำลังดันอยู่นั้นแปรเปลี่ยนเป็นขยุ้มผมอีกฝ่ายแทน ลิ้นอีกฝ่ายนั้นพยายามทำให้ส่วนนี้ผ่อนคลายและเปียกชุ่มให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เป็นตามที่หวังกล้ามเนื้อรอบๆผ่อนคลายลง แต่ยังคงคับแน่นเกินไป แม้แต่นิ้วของเขาก็คงไม่สามารถแทรกผ่านไปเข้าไปได้

          มาร์ควางอีกฝ่ายลงบนเตียงนอน ก่อนร่างสูงจะลุกขึ้นเดินไปตรงไปยังตู้เย็น แจ็คสันมองตามอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ ไม่นานมาร์คเดินกลับมาที่เตียงพร้อมบางสิ่งที่อยู่ในแก้ว มือหนายกขาขึ้นแล้วกดขาทั้งสองข้างของเขาจนเข่าชิดอก เผยให้เห็นช่องทางนั้นอย่างถนัดตา นิ้วเรียวหยิบก้อนสี่เหลี่ยมออกมาจากแก้ว ความเย็นจ่อที่ช่องทางด้านหลังทำเอาแจ็คสันสะดุ้งสุดตัว

          “ไอ้เหี้ย! มึงเอาอะไรมาทาตรงนั้น”

          “น้ำแข็ง”

          “อะไรนะ”

          “อยู่เฉยๆ”

          ร่างสูงเอ็ดอีกฝ่ายเล็กน้อย เมื่อคนใต้ร่างเริ่มอยู่ไม่นิ่งขยับตัวไปมาสร้างความหงุดหงิดให้แก่เขา มือแกร่งออกแรงกดขาทั้งสองข้างลง ความเย็นจากก้อนน้ำแข็งทำให้แจ็คสันขมิบก้นไม่หยุด ถึงแม้มันจะรู้สึกเย็นและขนลุก น่าแปลกที่มันกลับทำให้เนื้อนุ่มบริเวณนั้นที่บวมเป่งเริ่มอ่อนนุ่ม

          “ความเย็นจะช่วยให้มันหายบวม”

          “อือ”

          “รู้สึกดีไหม?”

          “อ๊ะ อา”

          แจ็คสันแทบจะไม่ฟังที่มาร์คถามเลยสักนิด และมาร์คคงไม่ต้องถามอีกฝ่ายให้เสียเวลาเปล่าในเมื่อเสียงหวานดังชัดเจนขนาดนี้ น้ำแข็งก้อนที่หนึ่งละลายหมดไป ก้อนที่สอง สาม สี่ตามมาจนเปียกชุ่มผ้าปูที่นอน มาร์ควางแก้วลงที่หัวเตียงก่อนจะกลับมาที่เดิมไม่ลมที่จะหยิบขวดเจลมา นิ้วเรียวสอดเข้าไปในร่างกายแจ็คสันอย่างรวดเร็วอย่างไม่ทันตั้งตัว พริบตาเข้าไปทั้งนิ้ว แจ็คสันไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบ เนื่องจากช่องทางยังชาจากน้ำแข็งอยู่ จึงไม่รับรู้ถึงนิ้วแกร่งแทรกเข้าไปภายในตนเอง

          มาร์คเริ่มขยับนิ้วเข้าออกในตอนแรกเขาค่อยๆขยับมันอย่างช้าๆหลังจากนั้นเพิ่มความเร็วขึ้นแล้วเพิ่มนิ้วเข้าไปเป็นนิ้วที่สอง แจ็คสันรับรู้ถึงความผิดปกติบางอย่าง แต่กว่าเขาจะรู้ตัวมันก็ช้าไปแล้ว นิ้วแกร่งเร่งเครื่องทำงานเร็วขึ้น ลมหายใจแจ็คสันสะดุด เขาพึ่งเข้าใจถึงเหตุผลจริงๆที่มาร์คทำแบบนั้น ไม่ใช่หวังดีกับเขา แต่มันเป็นการช่วยให้อีกฝ่ายขยายช่องทางนั้นได้เร็วขึ้นจากแตกก่อน

          “ชะ..เชี่ย มึงเอามันออกไปเดี๋ยวนี้นะ”

          เสียงแหบตวาดลั่น สายตาดุกร้าว ถ้าเป็นคนอื่นมามองมาร์คด้วยสายตานี้คนคนนั้นคงไม่ตายดี แต่นี่กลับเป็นแจ็คสัน เขากลับมองว่ามันช่างเร่าร้อน ปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนเขาได้อย่างดี

          “อ๊า!”

          นิ้วที่สามแทรกเข้ามาอย่างรุนแรง แจ็คสันแทบดิ้นตายมันทั้งเจ็บและแสบ จากที่ดีขึ้นเพราะน้ำแข็งตอนนี้มันกลับกลายเป็นเหมือนเดิมหลังจากหายชา ทั้งความเร็วและการเสียดสีกล้ามเนื้อตรงนั้นร้อนขึ้นอย่างกับซาลาเปาร้อนๆพึ่งออกจากซึ้งนึ่ง เอวสอบบิดไปมาพยายามที่จะสลัดนิ้วอีกฝ่ายหลุดออกไป กลับกลายว่าอีกฝ่ายคิดว่าแจ็คสันบิดเอวเพราะชอบใจ มือขาวเกร็งจิกแน่น หายใจหอบถี่ สายตาพร่าเลือนเต็มไปด้วยหน่วยน้ำตา มาร์คสังเกตเห็นท่าทางแจ็คสันใกล้จะถึงสวรรค์อยู่รำไร เขาก็ใช่จะเป็นคนใจอำมหิต รังแกอีกฝ่าย นิ้วแกร่งขยับเข้าออกถี่จนกล้ามเนื้อแขนเกร็งขึ้นรูปเห็นได้ชัด

          ไม่นานร่างขาวกระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความต้องการออกมา ไล่ตั้งแต่หน้าท้องขึ้นไปจนถึงเนินอกเต็มไปด้วยของเหลวสีขาวขุ่น ช่องทางด้านหลังรัดแน่นเสียจนมาร์คอยากจะแทรกตัวตนเข้าไปในตอนนี้ มันทั้งแน่น อุ่น และชื้นแฉะ นิ้วทั้งสามถูกถอนออกมาจากร่างขาว ถึงอย่างนั้นกล้ามเนื้อยังคงทำหน้าที่ขมิบต่อไป

          มาร์คพลิกให้แจ็คสันนอนคว่ำ ดึงสะโพกหนาแอ่นขึ้น กลีบเนื้อแน่นถูกแหวกออกให้เห็นช่องทางสีชมพูกึ่งแดงอย่างชัดเจน ขาทั้งสองข้างแทรกเข้าไประหว่างตัว ดันขาแจ็คสันให้อ้าออกมากกว่าเดิม มาร์คหยิบถุงยางขึ้นมากัดฉีกออก มืออีกข้างปลุกเร้าแก่นกลางของตัวเองไปด้วยจนมันขยายขนาดใหญ่โต ถ้าแจ็คสันได้หันมาเห็นตอนนี้เชื่อเถอะว่า อีกฝ่ายได้ร้องตะโกนโวยวายอย่างแน่นอน ครั้งแรกมาร์คไม่ใช้ถุงยางเพราะตั้งใจ แต่ครั้งนี้เขาไม่อยากให้อีกฝ่ายปวดท้องจึงเลือกใส่ถุงยางอีกทั้งยังใช้เจลหล่อลื่นเข้าช่วย มือเรียวจัดการรูดถุงยางอนามัยลงจนเกือบสุดโคน

          แจ็คสันสะดุ้งเฮือก เมื่อสัมผัสได้ถึงบางอย่างกำลังถูไถกับร่องกลีบเนื้อเขาอยู่ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงหลายรอบ เขารู้สึกประหม่าอย่างเห็นได้ชัด มาร์คจับแก่นกายตนเองถูไถขึ้นลงให้มันได้ทำความรู้จักกับช่องทางสีสวยเพื่อวันหลังพวกมันจะได้สนิทชิดเชื้อกัน เขากดหัวขึ้นไปด้านในเล็กน้อยก่อนจะดึงมันออกมา

          “อา”

          “หึ”

          “อือ”

          มาร์คแกล้งดันหัวเข้าไปอีกนิดแล้วถอนออกมา ทำอยู่อย่างนั้นเกือบห้ารอบ แจ็คสันส่งเสียงประท้วงในลำคอถึงความไม่พอใจที่อีกฝ่ายแกล้งให้เขารู้สึกเสียวซ่านหลังจากนั้นก็ดึงมันออก เหมือนตัดความหวังของเขาออกไป

          “มึงจะแกล้งกูอย่างนี้อีกนานไหม”

          “หึ กูไม่ใส่เข้าไปมึงจะทำไม?”

          “ไอ้เหี้ย มึงอย่าลีลา จะใส่ก็ใส่สิวะ”

          “กูไม่ใส่”

          “เหี้ยมาร์ค”

          แจ็คสันตวัดสายตาไปจ้องคนด้านหลังราวกับจะกินเลือดกินเนื้ออีกฝ่ายให้ได้

          “ทำไม ไม่พอใจ”

          “...”

          “ทำเองสิ”

          น้ำเสียงท้าทายกระตุ้นความบ้าบิ่นของแจ็คสันให้พลุ่งพล่านออกมา มาถึงขั้นนี้แล้วคิดว่าคนอย่างแจ็คสันยังจะต้องอายอะไรอีก มือขาวเอื้อมไปจับแก่นกายขยายใหญ่โตเสียจนความมั่นใจในขนาดตัวเองลดลงไปนิดนึง

         เชี่ยเอ้ย ทำไมมันใหญ่และยาวขนาดนี้เลยวะ

          คิ้วเรียวเลิกขึ้นจ้องมองท่าทางเงอะงะอีกฝ่ายอย่างสบายใจ ถึงแม้ว่าเขาจะอยากแทรกเข้าไปด้านในมากขนาดไหน แต่ยืดเยื้อเวลาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน มาร์คชักจะติดใจกับรสชาติเซกส์แบบนี้เข้าให้แล้ว แจ็คสันค่อยๆจับแก่นกายมาร์คมาจ่อช่องทางตนเอง มาร์คไม่ขยับเขยื้อนอะไรเลยส่งผลให้เขาต้องดันสะโพกเข้าไปหาแทน

          “อื้อ”

          แจ็คสันอยากจะบ้าตาย แค่ส่วนหัวผลุบเข้าไปแข้งขาเขาก็อ่อนระทวยจนเกือบทรงตัวไม่อยู่ เขาขบกรามแน่นพยายามบังคับสะโพกตัวเองดันเข้าไป

          “อ๊า เจ็บ!”

          กำปั้นหนาทุบลงกับเตียงเสียงดัง น้ำตารินไหลลงมาจากหางตาย ได้แต่ก่นด่าตัวเอง ทำไมถึงได้พาตัวเองมาเจอกับความทรมานแบบนี้กัน ช่องทางด้านหลังตอดรัดไม่หยุด มาร์คคำรามเสียงในลำคอ เหงื่อค่อยๆรินไหลลงมาทุกสัดส่วนบนร่างกาย ไม่ใช่แค่แจ็คสันที่ทรมานมาร์คทรมานเช่นกันเพราะช่องทางที่ตอดรัดแน่นแบบนี้แก่นกายเขารู้สึกเจ็บไปด้วย

          เพียะ

          “ผ่อนคลาย”

          ผ่ามือหนาฟาดลงไปที่แก้มก้นเสียงดัง ความแสบยิบๆแล่นไปทั่วบริเวณที่ถูกฟาด แจ็คสัน อยากจะถีบอีกฝ่ายให้กระเด็นออกไป เขาทรมานเพราะช่องทางที่ตอดรัดแน่นแล้วนี่ยังต้องมาเจ็บแสบเพราะถูกตีอีกรึไงกัน สะโพกหนาดันเข้าไปอีกจนแก่นกายมาร์คเข้าไปจนถึงครึ่งทาง ลิ้นร้อนแลบเลียริมฝีปากอย่างกระหาย เขาทนไม่ไหวที่จะต้องรอคอย มือหนาจับสะโพกหนาไว้แน่นล็อคเอาไว้ให้แจ็คสันดิ้นหนี มาร์คกระแทกแก่นกายเข้าในตัวแจ็คสันเสียงดังปัก

          “อ๊าก!!!”

          ความเจ็บแล่นขึ้นมาไม่หยุด ใครใช้ให้มาร์คกระแทกเข้ามาครั้งเดียวแบบนั้นกัน แจ็คสันรู้สึกเหมือนตัวเองจะตายยังไงไม่รู้มันเจ็บปวดอย่างที่สุด การเล้าโลมที่ผ่านมานั้นไม่มีประโยชน์อะไรทั้งสิ้น เมื่อโดนอีกฝ่ายกระแทกใส่ทีเดียวอย่างนี้ มาร์คเริ่มกระแทกเข้าออกอย่างเร็วและรุนแรงจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังกังวานไปทั่วห้อง ศีรษะแจ็คสันโยกสั่นไปตามแรงกระแทก

          “ช้า ช้าลง กว่านี้ อา!”

          มาร์คไม่ฟังว่าแจ็คสันพูดอะไร เขาตั้งหน้าตั้งตากระแทกใส่อีกฝ่ายไม่ยั้ง จากมุมนี้ที่มาร์คมองเห็นนั้นช่างวิวดี แผ่นหลังกว้างชุ่มไปด้วยเหงื่อ พร้อมกับกล้ามเนื้อที่เกร็งเวลาที่เขากระแทกเข้าไปทุกครั้ง กลิ่นคาวเลือดผสมปนเปไปกับกลิ่นเหงื่อของทั้งคู่ หยดเลือดสีแดงสดหยดลงบนผ้าปูสีขาวกระจายเป็นวงกว้าง อีกทั้งยังมีบางส่วนที่ไหลลงมาตามขาหนีบ ตอนนี้แจ็คสันไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นเมื่อถูกอารมณ์เข้าครอบงำ ความเจ็บปวดอะไรพวกนั้นเขากลับไม่รู้จักมัน เพราะในตอนนี้เขารับรู้ถึงแต่ความเสียวซ่าน

          “อึก ลึกกว่านี้”

          “เปลี่ยนคำพูดไวเชียวนะ”

          มาร์คล้ออีกฝ่าย แต่ก็ยอมทำตามความปราถนาของแจ็คสัน เขาพลิกให้อีกฝ่ายนอนหงายกอดขาทั้งสองข้างเอาไว้แน่น มาร์คกระแทกเข้าไปแรงยิ่งกว่าเดิม คนใต้ร่างเขาสะดุ้งเฮือกขึ้นมาคล้ายคนตื่นผวา เสียงครวยครางดังออกมาจากริมฝีปากคู่สวยไม่ขาดสาย ท่านี้จะยิ่งทำให้ทั้งสองแนบชิดกันมากกว่าเดิม เพราะมันสามารถเข้าไปได้ลึกกว่าเดิม

          “อ๊ะ อ๊ะ อา”

          “จำไว้แจ็คสัน อย่าทดสอบความอดทนของกู”

          เสียงเหี้ยมเล็ดลอดไรฟันออกมา ใบหน้าชื้นต้ำตาส่ายหน้าอย่างทรมาน เขารู้ซึ้งแล้วว่าคนอย่างมาร์คนั้นสามารถทรมานได้มากกว่าที่คิดเอาไว้ ช่องทางด้านหลังด้านชาไปหมด เป็นอีกครั้งที่เขาจะถึงจุดสุดยอด แต่น่าเสียดายต่อให้เขาจะถึงจุดสุดยอดรอบที่หกเจ็ด ถ้าอีกฝ่ายยังไม่หนำใจเขาก็ไม่มีวันได้พัก 

#เด็กป๋ามาร์ค

ปล.อย่าลืมกลับไปคอมเมนต์น้าาาา

          

///////////////////////////////////